Ze kruipen op onze huid en hebben er seks

Ze zijn slechts 0,3 millimeter groot en kruipen ’s nachts over onze huid. Dat doen de microscopisch kleine beestjes, genaamd haarfollikelmijten, in de zoektocht naar een partner. Zo blijkt uit een nieuwe studie die gepubliceerd werd in het wetenschappelijk tijdschrift Molecular biology and evolution.

Voordat je in paniek je gezicht gaat wassen: het is volkomen normaal dat die haarfollikelmijten over onze huid kruipen. Voor velen klinkt het waarschijnlijk als een horrorverhaal, maar we weten al meer dan 100 jaar dat die mijten op onze huid terug te vinden zijn. Wassen heeft trouwens ook geen zin, want daarvoor zitten de beestjes te diep in onze huid verstopt.

Huisstofmijten

De haarfollikelmijten zijn verwant aan de huisstofmijt en ongeveer de helft van de wereldbevolking is gastheer. Kinderen wat minder, ouderen wat meer. „We zitten ook vol bacteriën, daar is op zich niets mis mee”, zegt Chris Callewaert, bio-ingenieur gespecialiseerd in ons huidmicrobioom (UGent). „Het is eigenlijk zelfs goed dat ze er zitten. Ze houden namelijk onze poriën vrij.”

Dat ze op onze huid zitten en leven in onze zweetporiën, wisten we dus al. Maar de kleine krioelende beestjes werden nu pas voor het eerst volledig genetisch bestudeerd. En die studie onthult enkele bijzondere feiten. Zo dacht men bijvoorbeeld dat de beestjes ons zweet opaten, maar dat ze dat niet konden uitscheiden.

„Nu blijkt dat ze een mondopening én een anus hebben. Wetenschappelijk is dat interessant, omdat ze soms toch ook gelinkt worden aan enkele huidziekten en puistjes”, zegt Callewaert. „We leren hier wel uit dat het heel simpele beestjes zijn. Ze hebben een mond, een darmstelsel en pootjes. De eerste tekenen van hoe een organisme opgebouwd is, maar eigenlijk zijn het toch vooral veredelde bacteriën.”

Seks op onze huid

Uit de studie blijkt ook dat de beestjes geen melatonine bezitten. Daardoor kunnen ze niet goed tegen de zon en zijn daarom enkel ’s nachts actief. Dan durven ze hun porie te verlaten en gaan ze aan de wandel met een topsnelheid van 1 centimeter per uur. En dat doen ze niet zomaar. Ze gaan namelijk op zoek naar een partner, verduidelijkt de studie. „We wisten wel dat ze zich konden voortplanten, maar we dachten dat dat eerder aseksueel was, dat ze zichzelf konden ontdubbelen. Maar nu blijkt dat ze zich ook effectief seksueel kunnen voortplanten”, legt de bio-ingenieur uit.

De studie ontdekte wel dat de beestjes er genetisch op achteruitgaan. De haarfollikelmijten muteerden door de jaren heen en zijn daardoor afhankelijker van ons geworden. Daardoor wordt gevreesd dat ze misschien met uitsterven bedreigd zijn. Al denkt Callewaert niet dat het zo’n vaart zal lopen. „Zonder de mens gaan ze dood. Dat klopt”, zegt hij. „En misschien sterven ze over miljoenen jaren inderdaad wel uit. Maar bestaat de mens dan nog wel?”

Bron: Sofie Geussens